عاشقانه يا پر از نفرت؟
 |
|
مداد رنگی
آن هنگام که مشق صیقلی مهر می نوشتم آی عشق ، از آسمان بپرس کدام عقاب اوج مرا تجربه کرده است زمانی را می گویم که از بکارت آستین سبز سرو شمشیر جرأت خروج از نیام را نداشت و تصویر زیبای چهره ات در آبگیر جا مانده بود گویی آتش حقیر چشمانت ، در سطح آب برپا است قعر دره چه رقصنده نامت را آواز می کند ولی حالا به چه دلخوش کنم؟ حالا که از نیشخند منحنی تازیانه ، غروب دق کرد! و پاشنه آشیل مرگ ، تحمل سنگینی ستون غصه هایم را ندارد آه ، مرگ هم نمی داند من مدتها است نستوه و استوار مرده ام و مدتها است که کلام آخرین بر زبان جاری کرده ام چی مردنی؟! . . . هنوز به زمین چسبیده ام !! فانوست را روشن کن به گمانم گریزگاهی جز پرواز ندارم در این فراوانی کفن می خواهم برهنه خاکم کنند گفتم من خود دردم ، مرا فریاد کن با دهانی بسته آوازی در مدح آفتاب سر دادی عطر بوسه ای آمد بویی که می دوید در رگ قبرستان قبرستانی که در اعماق زمان بیتوته کرده است و مرثیه بی کسی می خواند و اما ، نمی خواهم باران و آتش با دیدن رویم خجل شوند و اشک رقت بریزند کاش همه واژه واره های جهان در دستانم جا می شد تا با مداد رنگی بر سقف آسمان می نوشتم چقدر دوستت دارم دستان کوچکی که هیچگاه گنجشکی را گرم نکرد و تو ای آینه ، تو هم مثل عکس روی میز مرا به بازی گرفته ای  بردیا ، ۲۶ خرداد 86 ، ساعت 1:04 بامداد
پی نویس: ""برای بزرگ یا کوچک کردن فونت ها ،Ctrl را نگاه داشته ، غلتک موس را بچرخانید."" در پی در خواست برخی دوستان مبنی بر وجود دکلمه ، دکلمه برخی از نوشته ها را به صورت صدا در یک پوشه فشرده ، با حجم بسیار کم گذاشته ام. که فرمت فایلها مخصوص گوشی تلفن همراه است ولی در رایانه با Real Player قابل اجرا است... طبق معمول بهتر است روی لینک راست کلیک کرده و save target as را انتخاب کنید ، بعد از دانلود می توانید فایل ها را روی گوشی تلفن همراه بریزید. ( بازهم تکرار می کنم حجم فایلها بسیار کم است)... و اما یک غافلگیری غیر منتظره :: بارون و دوست دارم هنوز ، چون تو رو یادم میاره... "سیاوش" غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده ، برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده "سیاوش" یاد تو هر جا که هستم با منه ، داره قلب منو آتیش میزنه "داریوش" صبح تا شب این شده کارم که واسه ی چشات بیدارم... "امید" من اگر عاشق نباشم از خودم سیرم... "معین" تو که دستت به نوشتن آشناست ، دلت از جنس دل خسته ماست ، دل مارو بنویس "ابی" وقتی رفتم کسی غصه اش نگرفت ، وقتی رفتم کسی بدرقه ام نکرد..."مهستی" کمکم کن نذار اینجا بمونم تا بپوسم ، نذار لب مرگ رو ببوسم " گوگوش"
|
|
|
|
|
|
جاسیگاری
کجایی ای سارق احساس؟! همپای کابوس بیا ، مگر چقدر فرصت باقی است؟ بیا و ببین ساعتها مرا تکرار می کنند بیا و ببین دیگر این دستان نوازشگر من نیست که سیمهای خشن گیتار را بلرزانند ببین مهتاب شبها از دستم کلافه شده بیا و ببین نذر کرده بودم اگر بیایی خرابه ها را آذین می بندم پس بی مروت ، آخر تو بگو چگونه فراموشت کنم؟ تویی که می دانی زندگی هنر هم نفسی با غم ها است تو که می دانی چقدر سخت است با کثرت بغض وقتی می دانی نوازشهایت ، مهربانی هایت پوشالی است و بازهم دلنوشته هایت را نثارش کنی چقدر سخت است کسی با هزار نگاه بیاید قلبت را خانه اش کند ولی برای رفتن "قلب داغت" کند چقدر سخت است کسی که فکر می کردی از آن اویی هیچگاه از آن تو نبوده چقدر سخت است تلاش کنی بغضت را بشکنی ولی گریه نیز در غربت دیدگانت گم شود چقدر سخت است نقابی خندان بر چهره داری ولی آتش از اعماق وجودت زبانه می کشد چقدر سخت کسی تاولهای قلبت را باور نکند حال رفته ای ، اگر آمدی جاسیگاری برایم سوغاتی بیاور می خواهم قلبم را دود کنم
بردیا ۱۱ خرداد ۸۶ . تهران . ساعت ۱۲:۲۶ . هفت تیر پی نویس: بنا بود این پست دکلمه هم داشته باشد ولی متاسفانه با تمام سعیی که در این زمینه داشتم آپلود نشد.!! می خواهم آزمایش کنم اگر کسی را دعوت نکنم چقدر کامنت خواهم داشت پس این پست دعوتنامه ندارد!! ولی قول می دهم در پست بعد جبران کنم. |
|
|
This Template Designed By Bardia_M
All Rights Reserved